Op vakantie

In 2016, hebben wij 3 weken een onvergetelijke vakantie gehad in Florida. Een ervaring die je nooit zal vergeten. Wij hadden besloten om na de vakantie te beginnen, met het proberen zwanger te worden. Heel spannend maar ook iets waar ik enorm naar uit keek. Zal ik snel zwanger zijn? Verloopt alles wel goed?

Een reis die we samen aangaan en stiekem met een paar naaste vrienden.

Oud en nieuw

Het was 31 december. De voorbereidingen voor het feest in onze tuin werden getroffen. Toen bedacht ik mij plots dat ik al 4 dagen over tijd was… volgens mijn ge-wel-dige app was ik inderdaad overtijd en was ik misschien wel zwanger?  Vandaar die pijnlijke borsten en huilbuien? Ga ik me dit nu verbeelden en ‘wil’ ik het gewoon zien?

Op 1 januari deed ik een test en deze was onduidelijk, even een plasje bij de huisarts gebracht. Maar dinsdag 3 januari was het ‘klaar’ alles wat er zat kwam eruit, een kleine miskraam.

Omdat het nog niet duidelijk was, heb ik mij er totaal niet aan gehecht. Lichamelijk deed het echter heel veel, ik had lichte weeën en heb bijna 2 weken gemenstrueerd!

Alle sluizen open

Nee, ik liep niet hele dagen te huilen(toen nog niet tenminste) maar naar mijn idee zijn door dit voorval alle wegen geopend.. Een maand later was ik (weer) zwanger en dit bleef! Wat een geluk en blijdschap!

9 maanden op en af

Zoals je hebt kunnen lezen, was mijn zwangerschap alles behalve makkelijk…

Maar, na 9 maanden heb ik een geweldig jongetje op de wereld gezet en wat gelukkig zijn wij met hem!

Nu beginnen, ja ook na dit, regelmatig mijn eierstokken te rammelen… Ik ben zelf opgegroeid met een zus, wat natuurlijk ook niet altijd leuk is verlopen hihi, vooral die puberteit… Maar wat zeker voor een aanvulling in mijn leven heeft gezorgd en ook in die van mijn ouders. Graag zou ik ook twee kinderen willen hebben en ook J denkt er zo over.

Echter, met de 9 maanden die we hiervoor hebben gehad, vraag ik mezelf af, of ik dit nog een keer wil ervaren? Mocht het nu gebeuren, dan weet ik dat J zich 9 maanden schuil houdt in een hutje op de hei!

Maar wil ik het hierbij laten? Wil ik deze fase ‘het moederschap’, zo afsluiten? Kan ik met de kennis en ervaring niet een nieuwe ‘leuke’ zwangerschap tegemoet gaan?

Gelukkig hoef ik/wij deze beslissing voorlopig nog niet te maken, maar het zijn wel vragen die door je heen gaan.

Fases

Vanaf je geboorte doorsta je verschillende ‘fases’. Baby, peuter, kleuter, tiener, puber, adolescent, volwassene en oudere. Daarin maak je allemaal dingen mee waardoor je groeit. Een zwangerschap kan je voor kiezen, net als de hoeveelheid zwangerschappen. Laat ik er even wel bij vermelden dat je het niet voor het kiezen hebt! Maar je neemt het besluit om het te proberen. Wij hebben het geluk dat het één keer is gelukt en goed ook. Wil ik dat niet nog eens proberen? De spanning van ben ik zwanger of niet? Is het een jongen of een meisje? Shoppen… en dan de bevalling, welke ik nog steeds GEWELDIG vond!

Als ik er nu namelijk voor kies om het hierbij te laten, betekent dat ik dit nooit meer zal meemaken en het moet afsluiten. Kan ik dit?

Nu of nooit

Het is niet dat wij nu nog een kindje moeten krijgen, of nooit meer. Nu ben ik echter nog jong en zit ik vollop in de ontwikkeling als jonge moeder. Stiekem ben ik bang om dit mooie gevoel kwijt te raken.

Afgelopen weken heb ik het er met meerdere vriendinnen over gehad. Ook deze zijn net bevallen van hun 2e kindje of nog in verwachting van de 2e. Hun vroeg ik hetzelfde…ben je hierna klaar? Een stomme vraag voor als iemand net bevallen is of bijna gaat bevallen, maar zij begrepen mijn vraag en daarbij mijn gevoel. Zij gaven mij hetzelfde gevoel terug met eigenlijk de conclusie, als ik hierna geen kind(eren) meer neem, is dit voorbij. Op een leven van ongeveer 90 jaar, vind ik dat een hele moeilijke beslissing over zoiets moois rond je 30e. Hoe kan je dat goed afsluiten?

Respect

Mijn volste respect en medeleven met de ouders die geen of moeilijk kinderen kunnen krijgen. Mijn ouders hebben er zelf ook 8 jaar over gedaan, het is niet vanzelfsprekend! Begrijp mij hierin dan ook zeker niet verkeerd, zwanger worden gaat niet vanzelf. Je wordt namelijk niet zwanger, je gaat proberen zwanger te worden!

Graag lees ik jouw idee hierover, jouw gevoel en ervaring. Vind je het ook lastig? Denk je er ook wel eens over na?

Geniet in ieder geval van je kind(eren), voordat je het weet zijn ze volwassen en wordt jij opa of oma! JA, dit zegt deze 24 jarige tante, die haar kleine man veel te snel ziet groeien…

Laat een reactie achter