Loslaten en accepteren

De titel zegt al veel, vooral leren loslaten.. Wat als ‘dingen’ niet lopen zoals je dat in je hoofd had. Ik noem het hier bewust ‘dingen’ omdat het over van alles kan gaan. Een vies kopje koffie nog op tafel of een geplande afspraak die niet doorgaat.

Autistisch trekje?

Je zal het vast wel kennen, de uitdrukking ‘een autistisch trekje’. Aangezien ik met kinderen met autisme werk en mensen om mij heen autisme hebben, weet ik dat je het bij autisme veel meer is dan een ‘trekje’. Laten we er daarom vooral niet te grappig of te makkelijk over doen. Ik heb namelijk al genoeg moeite met die paar ‘trekjes..’.

Het feit blijft namelijk dat ik inderdaad in de stress kan vliegen, geïrriteerd kan raken of gewoonweg veel moeite kan hebben met een plotselinge verandering in mijn ‘planning’. Daar komen we op het volgende… het is namelijk MIJN planning, maar misschien niet die van een ander?

Alles fris en fruitig.

Voor mij geld: ‘een schoon en opgeruimd huis, is een opgeruimd hoofd’. Ik kan er dan ook heel slecht tegen als het een bende is. Uiteraard moet er geleefd worden, vooral met een kind kan ik dat steeds beter los laten. Maar aan het einde van de dag, moet het weer opgeruimd zijn.

Weerstand opbouwen vind ik goed, maar mijn kind hoeft niet over een vieze vloer te banjeren. Er wordt dus ook regelmatig gedweild.

De keuken is niet heel groot, staat hij vol met afwas, terwijl de vaatwasser leeg is, dan kan ik het maar moeilijk begrijpen dat dit niet even wordt opgeruimd. Stomme dingen waar geen ruzie over nodig is maar wel gebeurt..

Herkenbaar?

Schoonmaak freak?

Dit heb ik van huis uit meegekregen, zo zie je maar dat je daardoor beïnvloedt wordt. Voor een ieder ligt de drempel ‘schoon’ ergens anders. Ik vraag mijzelf dan ook vaak af…

Ben ik echt een gestoorde schoonmaak freak? 

Vele zullen hard ‘JA’ roepen, en helemaal terecht. Maar waar een ander graag gaat tennissen, maak ik graag schoon. Het enige probleem hierin is dat ik anderen niet mee moet nemen in mijn schoonmaak ‘tik’. In dit geval bedoel ik mijn partner, die al heel veel hierin mee gaat, maar ook vaak knettergek van me wordt. Zo kan hij nog steeds niet begrijpen dat ik mijn huis ‘glad’ wil hebben voordat we weggaan…

Afgelopen week..

Ze hebben het inloggen op je website veranderd om het ‘makkelijker’ te maken. Oftewel is snap er geen fluit van en kom dus niet meer op mijn website! Irritatie omdat ik graag mijn verhalen wilden plaatsen en dat lukte nu niet…

Een dag later een reactie op mijn mail maar nog geen resultaat, ik ontplof. Op dat moment heb ik iets in mijn hoofd, iets waar ik waarde aan hecht, iets van mijzelf, maar dat gaat dan opeens niet?!

Kortsluiting…

Mijn onbewuste irritatie geef ik af op Joost, geheel onterecht natuurlijk, maar ik kan het niet kwijt. Op dat moment kan ik alles zat zijn en wil ik zelfs heel mijn blog opdoeken. ‘Laat maar! Het hoeft al niet meer’.

Terwijl ik dit schrijf is het eruit en denk ik bij mezelf ‘was dat nou echt nodig? Doe toch normaal!’. Terwijl ik mij hier heel bewust van ben, heb ik nog geen ‘geweldige’ truc gevonden voor het moment zelf..

Is dit herkenbaar? Kan je je in iets vinden?

Nog beter..

Heb jij de ultieme tip?

Valentijn 2019

Laat een reactie achter